poncey
/ˈpɒnsi/
adjective (صفت)informalcomparative (تفضیلی): ponciersuperlative (عالی): ponciest
صفت — مبالهکار
مبالهکارنمایشی
نمایشی یا با ظاهری تصنعی و اغلب پرادعا و تظاهرآمیز.
Showy or affectedly refined, often implying pretentiousness.
«او با لحجهای مبالهکارانه صحبت کرد.»
“He spoke in a poncey accent.”
«او لباسهای بسیار نمایشی میپوشد.»
“She wears very poncey clothes.”
تفاوت با واژههای مشابه
pretentious— متظاهر
لغت رایج برای ظاهرسازی، در زبان غیررسمی قابل تعویض است.
Common word for affected refinement, interchangeable in informal use.