potentate
اسم — حاکم مقتدر
یک پادشاه یا فرمانروا، به ویژه یک حاکم مستبد که قدرت و اختیار زیادی دارد.
A monarch or ruler, especially an autocratic one who wields great power and authority.
«حاکم مقتدر با مشت آهنین بر پادشاهی خود حکومت میکرد.»
“The potentate ruled his kingdom with an iron fist.”
«بسیاری از امپراتوریهای باستان توسط حاکمان مقتدر رهبری میشدند.»
“Many ancient empires were led by powerful potentates.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/ادبی. به فرمانروای عالی، اغلب یک پادشاه، اشاره دارد. «پوتنتات» بر قدرت و اقتدار تأکید دارد، گاهی اوقات با مفهوم منفی حکومت مطلق، در حالی که «ساورن» میتواند خنثیتر باشد.
Formal/Literary. Refers to a supreme ruler, often a monarch. 'Potentate' emphasizes the power and authority, sometimes with a negative connotation of absolute rule, while 'sovereign' can be more neutral.
رسمی/تحقیرآمیز. یک حاکم یا شخص دیگری که قدرت مطلق را در دست دارد، معمولاً کسی که آن را به شیوهای ظالمانه اعمال میکند. این اصطلاح به شدت بر جنبه منفی تأکید دارد، در حالی که «پوتنتات» گاهی اوقات میتواند خنثی باشد یا فقط قدرت عظیم را توصیف کند.
Formal/Derogatory. A ruler or other person who holds absolute power, typically one who exercises it in a cruel or oppressive way. This term strongly emphasizes the negative aspect, whereas 'potentate' can sometimes be neutral or just describe immense power.