prang
/præŋ/
verb (فعل)informalpast (گذشته): prangedpast participle (مفعولی): pranged-ing (حال): pranging3rd (سوم): prangs
فعل — تصادف کردن
تصادف کردنبرخورد کردن
برخورد کردن یا تصادف جزئی کردن، مخصوصاً با وسیله نقلیه.
To crash or cause a minor accident, especially in a vehicle.
«او ماشینش را به دیوار زد.»
“He pranged his car against the wall.”
«او دوچرخه را به آرامی به جدول کوبید.»
“She pranged the bicycle lightly on the curb.”
تفاوت با واژههای مشابه
crash— تصادف کردن
رایج. در زمینه تصادفات وسیله نقلیه با prang قابل تعویض است ولی معمولاً به آسیب جزئی اشاره دارد. «من به تیر برخورد کردم» و «من به تیر برخورد جزیی کردم» مشابهاند ولی prang غیررسمیتر و بریتانیایی است.
Common. Interchangeable with 'prang' in contexts of vehicle accidents, but 'prang' often implies minor damage. 'I crashed into a pole' and 'I pranged into a pole' are similar, though 'prang' is more informal and British.