فعل — دعا کرد
شکل گذشته و اسم مفعول 'pray'، به معنای خطاب قرار دادن خدا یا الهه با پرستش، اعتراف، التماس یا شکرگزاری؛ یا درخواست یا التماس جدی کردن.
Past tense and past participle of 'pray', meaning to address God or a god with adoration, confession, supplication, or thanksgiving; to make a fervent request or appeal.
«او برای سلامتی خانوادهاش دعا کرد.»
“She prayed for her family's health.”
«او دعا کرد که طوفان بگذرد.»
“He prayed that the storm would pass.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/ادبی. 'تمنا کرد' مشابه 'التماس کرد' است، به معنای التماس جدی از کسی. 'دعا کرد' میتواند یک تمنای معنوی باشد. 'او از او تمنای بخشش کرد' درست است، 'او برای بخشش دعا کرد' میتواند معنوی یا یک درخواست بسیار جدی باشد.
Formal/Literary. 'Implored' is similar to beseeched, meaning to beg someone earnestly. 'Prayed' can be a spiritual imploring. 'She implored him for mercy' works, 'She prayed for mercy' can be spiritual or a very earnest request.