prentice

/ˈprɛntɪs/
noun (اسم)archaicplural (جمع): prentices

اسم — شاگرد

شاگردکارآموز

واژه‌ای قدیمی به معنی شاگرد؛ کسی که یادگیری مهارتی را از استاد ماهر آغاز می‌کند.

An archaic term meaning apprentice; a person learning a trade from a skilled employer.

«او شاگرد آهنگر بود.»

He was a prentice to a blacksmith.

«شاگرد طی سال‌ها صنعت را آموخت.»

The prentice learned the craft over years.

تفاوت با واژه‌های مشابه
apprenticeکارآموز

اصطلاح امروزی که جایگزین prentice شده؛ در زمینه‌های تاریخی قابل تعویض است.

Modern term replacing prentice; interchangeable in historical contexts.

گزارش مشکل ترجمه

اگر مشکلی در ترجمه این واژه مشاهده کردید، لطفاً به ما اطلاع دهید.

امتیاز ترجمه(اختیاری)

0/2000