prioritise
pri·or·i·tise/praɪˈɒrəˌtaɪz/
prioritysomething regarded as more important-iseverb suffix (British spelling)
verb (فعل)commonpast (گذشته): prioritisedpast participle (مفعولی): prioritised-ing (حال): prioritising3rd (سوم): prioritises
فعل — اولویتبخشی کردن
اولویتبخشی کردندر اولویت قرار دادن
مرتب کردن یا رسیدگی به کارها بر اساس درجه اهمیت.
To arrange or deal with in order of importance.
«باید ابتدا به کارهای فوری اولویت بدهی.»
“You should prioritise urgent tasks first.”
«او خانواده را نسبت به کار در اولویت قرار میدهد.»
“She prioritises family over work.”
تفاوت با واژههای مشابه
prioritize— اولویت بندی کردن
رایج/املا بریتانیایی prioritise؛ در همه موارد قابل تعویض است.
Common/British spelling of prioritise; interchangeable in all contexts.