pulchritude
pul·chri·tude/ˈpʌl.krɪ.tjuːd/
noun (اسم)formal
اسم — زیبایی
زیباییجذابیت ظاهری
زیبایی جسمانی یا جذابیت ظاهری، مخصوصاً افراد یا اشیاء.
Physical beauty or attractiveness, especially of a person or thing.
«نقاشی زیبایی طبیعی آن منظره را به تصویر میکشد.»
“The painting captures the pulchritude of the landscape.”
«او به خاطر زیبایی و وقارش تحسین میشد.»
“She was admired for her pulchritude and grace.”
تفاوت با واژههای مشابه
beauty— زیبایی
رایج. به طور کلی برای جذابیت جسمانی استفاده میشود، معمولاً بیشتر روزمره از pulchritude.
Common. Used generally for physical attractiveness. More everyday than pulchritude.
loveliness— دلانگیزی
رسمی/ادبی. بر جذابیت و دلنشینی ظاهری تأکید دارد.
Formal/literary. Emphasizes charm and delightfulness in appearance.