push away
فعل عبارتی — دور کردن
کسی یا چیزی را با فشار از خود یا شیء دیگری دور کردن.
To move someone or something away from oneself or another object with force.
«او به آرامی دستش را کنار زد.»
“She gently pushed away his hand.”
«قایق توسط جریان قوی از اسکله دور شد.»
“The boat was pushed away from the dock by the strong current.”
تفاوت با واژه‌های مشابه
رسمی. دور کردن یا باعث عقب راندن شدن. می‌تواند فیزیکی یا انتزاعی باشد (مثلاً احساسات). 'میدان مغناطیسی براده‌های آهن را دفع کرد.'
Formal. To drive away or cause to move back. Can be physical or abstract (e.g., feelings). 'The magnetic field repelled the iron filings.'
فعل عبارتی — پس زدن
تلاش‌های کسی برای نزدیکی یا کمک را، اغلب به صورت احساسی، رد کردن.
To reject someone's attempts at closeness or help, often emotionally.
«او تمایل دارد افرادی که سعی می‌کنند به او نزدیک شوند را پس بزند.»
“He tends to push away people who try to get close to him.”
«کسانی را که به شما اهمیت می‌دهند، پس نزنید.»
“Don't push away those who care about you.”
تفاوت با واژه‌های مشابه
رایج. قبول نکردن کسی یا چیزی. 'او پیشنهاد کمکش را رد کرد.'
Common. To refuse to accept someone or something. 'She rejected his offer of help.'
رسمی. کسی را منزوی یا بیگانه کردن. اغلب به معنای نتیجه اعمال یک فرد است. 'رفتار عجیب او دوستانش را از او دور کرد.'
Formal. To make someone feel isolated or estranged. Often implies a consequence of one's actions. 'His strange behavior alienated his friends.'