quarantined
quar·an·tined/ˈkwɒr.ən.tiːnd/
quarantineisolating to prevent disease spread-edpast tense marker
verb (فعل)commonpast (گذشته): quarantinedpast participle (مفعولی): quarantined-ing (حال): quarantining3rd (سوم): quarantines
فعل — قرنطینه کردن
قرنطینه کردنایزوله کردن
در دورهای از جدا شدن و انزوا قرار گرفتن برای جلوگیری از گسترش یا ابتلا به بیماری.
Subjected to a period of isolation to prevent spreading or catching disease.
«بیماران به مدت دو هفته قرنطینه شدند.»
“The patients were quarantined for two weeks.”
«پس از سفر به خارج، او قرنطینه شد.»
“She was quarantined after traveling abroad.”
تفاوت با واژههای مشابه
isolated— منزوی شده
رایج. یعنی جدا شده از دیگران، اغلب برای دلایل سلامتی، در این زمینهها قابل تعویض است.
Common. Means separated from others, often for health reasons, interchangeable in health contexts.