recoiled
فعل — عقبنشینی کرد
با ترس، وحشت یا انزجار به سرعت به عقب کشیده شد.
Drew back rapidly in fear, horror, or disgust.
«او از دیدن مار با وحشت عقب کشید.»
“She recoiled in horror at the sight of the snake.”
«بوکسور از مشت غیرمنتظره جا خورد.»
“The boxer recoiled from the unexpected punch.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. اغلب یک واکنش فیزیکی سریعتر و کمتر دراماتیک به درد یا ترس ناگهانی. 'او وقتی سوزن فرو رفت، از جا پرید.' برای واکنشهای فیزیکی فوری و غیرارادی قابل تعویض است.
Everyday. Often a quicker, less dramatic physical reaction to sudden pain or fear. 'He flinched when the needle went in.' Can be interchangeable for immediate, involuntary physical reactions.
روزمره. به معنای کاهش اندازه یا کنارهگیری از چیزی ناخوشایند. 'او از این ایده دوری کرد.' میتواند برای کنارهگیری استعاریتر یا فیزیکی کمتر ناگهانی استفاده شود.
Everyday. Implies a reduction in size or withdrawal from something unpleasant. 'She shrank from the idea.' Can be used for a more metaphorical withdrawal, or a less sudden physical one.
فعل — پس زد
به دلیل نیروی ضربه یا خاصیت ارتجاعی به عقب پرتاب شد یا جهید.
Sprang or flung back through the force of impact or elasticity.
«تفنگ پس از شلیک به شدت عقب رفت.»
“The gun recoiled violently after being fired.”
«کش وقتی رها شد به عقب برگشت.»
“The elastic band recoiled when she let go.”