rejoice
re·joyce/rɪˈdʒɔɪs/
verb (فعل)formalpast (گذشته): rejoicedpast participle (مفعولی): rejoiced-ing (حال): rejoicing3rd (سوم): rejoices
فعل — شاد شدن
شاد شدنخوشحال شدن
احساس خوشحالی شدید داشتن یا نشان دادن آن
to feel or show great happiness or joy
«آنها از خبر خوب شاد شدند.»
“They rejoiced at the good news.”
«وقتی تیمش بازی را برد خوشحال شد.»
“She rejoiced when her team won the match.”
تفاوت با واژههای مشابه
celebrate— جشن گرفتن
رایج. وقتی به مناسبت شادی گرفته میشود با rejoice جایگزین میشود ولی فقط برای حال درونی به کار نمیرود.
Common. Interchangeable with 'rejoice' when marking a happy event — e.g. 'We rejoiced at their success' versus 'We celebrated their success.' Not used for internal emotion alone.
delight— لذت بردن
رسمی/شعرگونه. هر دو به لذت بردن اشاره دارند اما rejoice بیشتر شادی خارجی را نشان میدهد.
Formal/poetic. Interchangeable in describing feeling great pleasure but often more about personal satisfaction. 'Rejoice' focuses more on outward happiness.