renitent
صفت — مقاوم
(کهن) مقاوم در برابر فشار یا نیروی خارجی؛ لجوج یا سرکش.
(Archaic) Resisting pressure or external force; stubborn or refractory.
«ماده مقاوم از خم شدن تحت فشار امتناع کرد.»
“The renitent material refused to bend under stress.”
«امتناع لجوجانه او از همکاری، پیشرفت را دشوار کرد.»
“His renitent refusal to cooperate made progress difficult.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. توانایی مقاومت در برابر نیرو یا تغییر را توصیف میکند. 'مقاوم در برابر خوردگی' درست است و در برخی زمینهها، 'مقاوم در برابر تغییر' میتواند با 'renitent' همپوشانی داشته باشد. 'Renitent' بسیار قویتر و رسمی/ادبیتر است و اغلب به معنای امتناع فعال و تقریباً ارادی از تسلیم شدن است.
Common. Describes the ability to withstand force or change. 'Resistant to corrosion' works, and in some contexts, 'resistant to change' can overlap with 'renitent'. 'Renitent' is much stronger and more formal/literary, often implying an active, almost willful, refusal to yield.
رایج. بر لجبازی، به ویژه در عقیده یا رفتار، تاکید میکند و اغلب منفی است. 'یک کودک لجوج' رایج است. در حالی که 'renitent' میتواند به معنای لجبازی باشد، همچنین حس مقاومت فیزیکی را نیز به همراه دارد که همیشه در 'obstinate' وجود ندارد.
Common. Emphasizes stubbornness, especially in opinion or behavior, often negatively. 'An obstinate child' is common. While 'renitent' can imply stubbornness, it also carries a sense of physical resistance not always present in 'obstinate'.