reprieve
اسم — تعلیق موقت مجازات
تأخیر موقت یا لغو مجازات، به ویژه مجازات اعدام.
A temporary delay or cancellation of a punishment, especially death penalty.
«زندانی مهلت موقت گرفت.»
“The prisoner was granted a reprieve.”
«قبل از اعدام یک مهلت داده شد.»
“There was a reprieve before the execution.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. به تأخیر کلی اشاره دارد ولی reprieve مربوط به تأخیر مجازات است.
Common. A general term for postponement; 'reprieve' specifically about pardons or punishment delays.
فعل — تعلیق موقت کردن
دادن تعلیق موقت یا لغو مجازات.
To grant a temporary delay or cancellation of a punishment.
«قاضی مهلتی یک ماهه به زندانی داد.»
“The judge reprieved the prisoner for a month.”
«آنها حکم را به دلیل شواهد جدید تعلیق کردند.»
“They reprieved the sentence due to new evidence.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. به معنی کلی تأخیر است ولی reprieve مخصوص مجازات است.
Common. General meaning of delay; reprieve is more specific to punishment.