requisition
اسم — مصادره
دستور رسمی برای تصرف یا استفاده از اموال، معمولاً توسط دولت یا ارتش.
An official order to take or use property, often by government or military.
«ارتش برای خودروهای محلی دستور مصادره صادر کرد.»
“The army issued a requisition for local vehicles.”
«مصادره تدارکات در طول جنگ ضروری بود.»
“Requisition of supplies was necessary during the war.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/فنی. بیشتر در زمینه نظامی برای تصرف اموال کاربرد دارد.
Formal/technical. Used especially in military context for taking property.
فعل — مصادره کردن
به صورت رسمی درخواست یا تصرف چیزی توسط مقام ذیصلاح.
To officially demand the use or supply of something, typically by authority.
«دولت منابع شرکتهای خصوصی را مصادره کرد.»
“The government requisitioned private companies' resources.”
«آنها کامیونها را برای استفاده اضطراری مصادره کردند.»
“They requisitioned trucks for emergency use.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/فنی. مشابه requisition در زمینههای رسمی و نظامی.
Formal/technical. Similar usage in official or military contexts for taking possession.