adjective (صفت)formal
صفت — نتیجهگیرنده
نتیجهگیرندهمترتب بر
وقوع یافته به عنوان نتیجه یا پیامدی از چیز دیگری.
Happening as a consequence or outcome of something else.
«خسارت حاصل گسترده بود.»
“The resulting damage was extensive.”
«مشکلات بهوجود آمده پروژه را به تأخیر انداخت.»
“Resulting problems delayed the project.”
تفاوت با واژههای مشابه
consequent— مترتب
رسمی. در توصیف پیامدها یا اثرات قابل جایگزینی.
Formal. Interchangeable in contexts describing outcomes or effects.