فعل — زنده کردن
زنده کردن (کسی)؛ بازگرداندن (چیزی) به حالت اولیه یا بهتر.
Bringing (someone) back to life; restoring (something) to its original or a better state.
«پزشکان به طرز معجزهآسایی بیمار را پس از ایست قلبی احیا میکردند.»
“The doctors were miraculously resurrecting the patient after cardiac arrest.”
«آنها در حال بازسازی یک بازی کامپیوتری قدیمی برای پلتفرمهای مدرن هستند.»
“They are resurrecting an old computer game for modern platforms.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. به معنای زنده کردن یا به هوش آوردن، یا بازگرداندن به حالت قبلی نیرومندی یا سلامتی است. 'احیای یک سنت قدیمی' یا 'احیای یک فرد بیحال' درست است. 'Revive' میتواند کمتر از 'resurrect' دراماتیک باشد، لزوماً به معنای مرگ نیست.
Common. Implies bringing back to life or consciousness, or restoring to a previous state of vigor or health. 'Reviving an old tradition' or 'reviving a faint person' works. 'Revive' can be less dramatic than 'resurrect', not necessarily implying death.
رایج. به معنای بازگرداندن چیزی به وضعیت قبلی است. 'بازسازی یک نقاشی قدیمی' یا 'بازگرداندن صلح'. 'Restore' اغلب برای اشیاء یا مفاهیم انتزاعی استفاده میشود و معمولاً به معنای بازگرداندن از مرگ نیست.
Common. Implies returning something to its former condition. 'Restoring an old painting' or 'restoring peace'. 'Restore' is often used for objects or abstract concepts, and doesn't usually imply bringing back from death.