resuscitate
فعل — احیا کردن
کسی را از بیهوشی یا حالت نزدیک به مرگ به هوش آوردن.
To revive someone from unconsciousness or apparent death.
«اورژانس توانست مرد خفهشده را احیا کند.»
“The paramedics managed to resuscitate the drowning man.”
«آنها از شوکساز برای احیای بیمار استفاده کردند.»
“They used a defibrillator to resuscitate the patient.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. هنگامی که در مورد بازگرداندن هوشیاری صحبت میشود قابل جایگزینی با resuscitate است؛ 'revive' کاربرد گستردهتری دارد.
Common. Interchangeable with 'resuscitate' when talking about bringing someone back to consciousness; 'revive' is more general and can apply to various contexts beyond medical.
رسمی/ادبی. معنای مشابه ولی کمتر در مکالمه معمولی نمود دارد و بیشتر در متون ادبی یا پزشکی استفاده میشود.
Formal/literary. Similar meaning but less commonly used in everyday speech, often found in literary or medical texts.