retching
فعل — بالا آوردن ناقص
انقباضهای غیرارادی معده و گلو برای استفراغ کردن، بدون خارج شدن محتویات معده.
Making involuntary spasms of the stomach and throat to vomit, but without bringing anything up.
«بعد از بوییدن غذای فاسد، حالت تهوع گرفت.»
“He started retching after smelling the rotten food.”
«حالت استفراغ داشت اما چیزی بیرون نیاورد.»
“She was retching but nothing came up.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. به جای retch استفاده میشود اما معمولاً به حالت خفگی یا سختی تنفس هم اشاره دارد.
Everyday. Used interchangeably with retch but often implies the reflex itself causing difficulty breathing or choking — 'She gagged on the food' fits for choking, but 'retch' focuses on stomach spasms.
قدیمی/نادربه کار. جایگزین نیست، بیشتر به شخص بدبخت تعمیم مییابد.
Rare/archaic. Not interchangeable; 'wretch' is old usage mostly meaning a miserable person, not the act of retching.
متضادها
اسم — حالت تهوع
عمل یا حالتی که در آن انقباضهایی شبیه استفراغ رخ میدهد، ولی محتویات معده خارج نمیشود.
The act or instance of making spasms like vomiting without expelling stomach contents.
«دکتر چند بار حالت تهوع را مشاهده کرد اما استفراغ نکرد.»
“The doctor noted a few retchings but no actual vomiting.”
«حالت تهوع در اوایل بارداری رایج است.»
“Retching is common in early pregnancy.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. معنای مشابه و اغلب به جای آن استفاده میشود، مخصوصا برای واکنش بازتابی.
Everyday. Similar meaning used interchangeably in many contexts, especially describing the reflex action.