rupture
اسم — پارگی
پارگی یا شکافتگی در عضو یا بافت بدن یا شکست ناگهانی.
A break or tear in a bodily organ or tissue, or a sudden failure.
«او پارگی در تاندون آشیل داشت.»
“He suffered a rupture in his Achilles tendon.”
«شکاف لوله باعث سیلاب شد.»
“The rupture of the pipe caused flooding.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. در زمینه پزشکی یا جسمانی به معنی پارگی است و اغلب قابل تعویض است.
Common. Similar meaning in medical or physical context, often interchangeable.
متضادها
فعل — پاره شدن
به طور ناگهانی یا شدید شکستن یا پاره کردن.
To break or tear forcefully or suddenly.
«سد پس از باران سنگین شکست.»
“The dam ruptured after heavy rains.”
«رگ خونی او در حین جراحی پاره شد.»
“His blood vessel ruptured during surgery.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. اصطلاح عمومی است ولی rupture رسمی یا پزشکیتر است.
Common. General term, interchangeable in many contexts but 'rupture' is more formal or medical.