1noun (اسم)common
اسم — امتیازدهی
امتیازدهیکسب امتیاز
فرایند کسب امتیاز در بازی یا مسابقه.
The act or process of earning points in a game or competition.
«او به خاطر توانایی امتیازآوری تحسین شد.»
“He was praised for his scoring ability.”
«کسب گل در فوتبال مهم است.»
“Scoring goals is important in football.”
متضادها
2verb (فعل)commonpast (گذشته): scoredpast participle (مفعولی): scored-ing (حال): scoring3rd (سوم): scores
فعل — کسب کردن
کسب کردنامتیاز گرفتن
کسب امتیاز یا نمره در مسابقه یا آزمون.
The act of earning or making points in a competition or test.
«او در امتحاناتش امتیاز خوبی میگیرد.»
“She is scoring well on her exams.”
«بازیکن در بازی سه گل به ثمر رساند.»
“The player scored three goals in the match.”
تفاوت با واژههای مشابه
earning— کسب کردن
متداول. به دریافت چیزی که شایسته بوده اشاره دارد، مشابه scoring در آزمون یا بازی.
Common. Refers to receiving something earned, similar to scoring in tests or games.