self-control
اسم — خویشتنداری
توانایی کنترل احساسات، خواستهها و رفتارهای خود به طور مؤثر.
The ability to regulate one's own emotions, desires, and actions.
«او در طول دعوا خودکنترلی زیادی نشان داد.»
“She showed great self-control during the argument.”
«یادگیری خودکنترلی به بهتر مدیریت استرس کمک میکند.»
“Learning self-control helps you manage stress better.”
تفاوت با واژههای مشابه
متداول. وقتی بخواهیم به قدرت درونی برای مقاومت در برابر وسوسه تأکید کنیم، قابل جایگزینی است اما 'اراده' بیشتر بر تصمیمگیری تأکید دارد تا تنظیم آرام. مثلاً 'او اراده نشان داد که کیک نخورد' استفاده میشود ولی 'او در موقعیتهای استرسزا خودکنترلی خوبی دارد' بهتر است با self-control.
Common. Interchangeable with 'self-control' when emphasizing inner strength to resist temptation, but 'willpower' focuses more on determination than calm regulation. For example, 'She showed willpower not to eat cake' works, but 'He has good self-control in stressful situations' is better with self-control.
رسمی یا متداول. معمولاً برای آموزش منظم یا عادت استفاده میشود، در حالی که self-control بیشتر به کنترل لحظهای اشاره دارد. مثلاً 'دانشآموزان منظم مرتب درس میخوانند' متفاوت است از 'او خودکنترلی داشت که عصبانی نشود.'
Formal or common. Often used for systematic training or habit, whereas 'self-control' focuses on moment-to-moment restraint. For instance, 'Disciplined students study regularly' differs from 'He showed self-control not to react angrily.'