verb (فعل)archaic
فعل — باید
بایدخواهی
شکل کهن دوم شخص مفرد فعل shall؛ برای بیان آینده یا الزام به کار میرود.
Archaic second person singular of shall; used to indicate future action or obligation.
«تو نباید بدزدی.»
“Thou shalt not steal.”
«آیا تو خواهی آمد؟»
“Shalt thou come with me?”
تفاوت با واژههای مشابه
must— باید
رسمی/متداول. نشاندهنده الزام است؛ به دلیل کهنه بودن shalt همیشه قابل جایگزین نیست.
Formal/common. Indicates obligation; not always interchangeable due to archaic tone of shalt.