صفت — شرمآور
اینگونه که باعث خجالت و شرمندگی شود یا از نظر اخلاقی ناپسند باشد.
Causing shame or deserving to be ashamed; morally wrong or disgraceful.
«تقلب در امتحان شرمآور بود.»
“It was shameful to cheat on the exam.”
«این کار شرمآور شهرتش را خراب کرد.»
“The shameful act ruined his reputation.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. زمانی که تأکید بر تقصیر اخلاقی است، جایگزین مناسبی است. در موقعیتهای جدی بهکار میرود.
Formal. Interchangeable when emphasizing moral fault or dishonor — 'disgraceful behavior' fits similarly to 'shameful behavior'. Used in serious contexts.
رسمی. برای توصیف اعمال فاقد شرافت یا یکپارچگی استفاده میشود، مشابه shameful اما بیشتر در زمینههای اخلاقی یا نظامی.
Formal. Used to describe actions lacking honor or integrity, similar to 'shameful' but often in moral or military contexts.