shotgun
اسم — تفنگ ساچمهزنی
نوعی سلاح گرم با لوله بدون خان که برای شلیک ساچمههای سربی کوچک یا یک گلوله منفرد طراحی شده و معمولاً برای شکار یا ورزش استفاده میشود.
A smoothbore firearm designed to fire a number of small lead pellets or a single slug, typically used for hunting or sport.
«او با تفنگ ساچمهزنی خود به شکار رفت.»
“He went hunting with his shotgun.”
«افسر پلیس یک تفنگ ساچمهزنی حمل میکرد.»
“The police officer carried a shotgun.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. 'تفنگ' سلاحی گرم با لوله خاندار است که برای دقت در فواصل طولانی با پرتابههای تکی طراحی شده است، در حالی که 'شاتگان' دارای لوله بدون خان برای ساچمه یا گلوله منفرد است.
Common. A 'rifle' is a firearm with a rifled barrel designed for accuracy over long distances using single projectiles, whereas a 'shotgun' has a smoothbore barrel for shot or slugs.
رسمی/عمومی. 'سلاح گرم' یک اصطلاح عمومی برای هر سلاحی است که پرتابهای را با پیشران شلیک میکند. 'شاتگان' نوع خاصی از سلاح گرم است.
Formal/general. 'Firearm' is a general term for any weapon that fires a projectile with propellant. 'Shotgun' is a specific type of firearm.
صفت — ساچمهزنی
مربوط به تفنگ ساچمهزنی یا برای آن.
Relating to or for a shotgun.
«او به پایش یک شلیک ساچمهزنی خورد.»
“He took a shotgun blast to the leg.”
«آنها پوکههای تفنگ ساچمهزنی را نزدیک صحنه پیدا کردند.»
“They found shotgun shells near the scene.”
فعل عبارتی — کنار راننده نشستن
در صندلی جلوی مسافر یک وسیله نقلیه نشستن.
To ride in the front passenger seat of a vehicle.
«من میخواهم در سفر جادهایمان کنار راننده بنشینم.»
“I want to shotgun on our road trip.”
«برادر کوچکم همیشه سعی میکند صندلی جلو را بگیرد.»
“My little brother always tries to shotgun.”