verb (فعل)formalpast (گذشته): slanderedpast participle (مفعولی): slandered-ing (حال): slandering3rd (سوم): slanders
فعل — تهمت زدن
تهمت زدنبدگویی کردن
عمل ارائهٔ اظهارات نادرست و آسیبزننده دربارهٔ کسی.
The act of making false and damaging statements about someone.
«او به تهمت زدن به همکارش متهم شد.»
“He was accused of slandering his colleague.”
«تهمت زدن به دیگران میتواند روابط را خراب کند.»
“Slandering others can harm relationships.”
تفاوت با واژههای مشابه
defaming— بدنام کردن
رسمی. مشابه تهمت زدن، آسیب زدن به اعتبار کسی.
Formal. Similar to slandering, damaging someone's reputation.