slod
فعل — لغزید
(کهن، گویشی) زمان گذشته 'slide' یا 'sloid'. به معنای سُر خوردن یا لغزیدن؛ با سنگینی یا بیدستوپا راه رفتن.
(Archaic, dialectal) Past tense of 'slide' or 'sloid'. To slide or slip along; to walk heavily or clumsily.
«او از میان مزرعه گلآلود سر خورد.»
“He slod across the muddy field.”
«مسافر خسته با سنگینی در مسیر حرکت کرد.»
“The tired traveler slod slowly along the path.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. زمان گذشته 'slide'، به معنای حرکت صاف روی یک سطح. این زمان گذشته استاندارد برای معنی 'slide' است. 'او روی یخ سُر خورد.' این عبارت درست است، 'او روی یخ slod' کهنه است.
Everyday. Past tense of 'slide', meaning to move smoothly along a surface. This is the standard past tense for the 'slide' meaning. 'He slid on the ice.' This works, 'He slod on the ice' is archaic.
روزمره. آهسته و با قدمهای سنگین راه رفتن، معمولاً به دلیل خستگی یا شرایط سخت. جنبه 'با سنگینی راه رفتن' را پوشش میدهد. 'آنها در میان برف با زحمت راه رفتند.' این عبارت درست است. 'آنها در میان برف slod' کمتر رایج است.
Everyday. To walk slowly and with heavy steps, typically because of exhaustion or harsh conditions. Captures the 'walk heavily' aspect. 'They trudged through the snow.' This works. 'They slod through the snow' is less common.