sneeze
/sniːz/
verb (فعل)commonpast (گذشته): sneezedpast participle (مفعولی): sneezed-ing (حال): sneezing3rd (سوم): sneezes
فعل — عطسه کردن
عطسه کردن
هوا را ناگهانی از بینی و دهان بیرون دادن، معمولاً به دلیل تحریک.
To force air suddenly out through the nose and mouth, usually due to irritation.
«وقتی نزدیک گرد و غبارم همیشه عطسه میکنم.»
“I always sneeze when I’m near dust.”
«او در جلسه با صدای بلند عطسه کرد.»
“She sneezed loudly during the meeting.”
تفاوت با واژههای مشابه
cough— سرفه کردن
رایج. واکنشی مشابه ولی هوا را از گلوی بیرون میدهد، جایگزین عطسه نیست.
Common. Related reflex but expels air from throat, not nose; not interchangeable with sneeze.