sophistry
اسم — سفسطه
استفاده از استدلالهای زیرکانه اما غلط، به ویژه با هدف فریب دادن دیگران.
The use of clever but false arguments, especially with the intention of deceiving.
«استدلال او سفسطهی محض بود که برای گمراه کردن مخاطبان طراحی شده بود.»
“His argument was pure sophistry, designed to mislead the audience.”
«او سفسطه بهانههایش را تشخیص داد.»
“She saw through the sophistry of his excuses.”
تفاوت با واژههای مشابه
فنی/رسمی. نوع خاصی از استدلال یا خطای منطقی که آن را نامعتبر میکند. سفسطه از مغالطه استفاده میکند، اما سفسطه به عمل فریبکارانه استفاده از آنها اشاره دارد، نه فقط خود خطا. «سخنرانی او پر از مغالطه بود» درست است، اما «سخنرانی او پر از سفسطه بود» به معنای فریب عمدی است.
Technical/formal. A specific type of flawed reasoning or argument that makes it invalid. Sophistry uses fallacies, but sophistry refers to the act of using them deceptively, not just the flaw itself. 'His speech was full of fallacies' works, but 'His speech was full of sophistry' implies intentional deception.
رسمی/فنی. استدلال برای حل مشکلات اخلاقی، اما اغلب به معنای استدلال بیش از حد زیرکانه یا گولزننده، به ویژه برای توجیه تصمیمات اخلاقی. شبیه سفسطه، اما اغلب با ابعاد اخلاقی یا اخلاقی. «جدلگرایی سیاستمدار در مورد این موضوع مورد انتقاد قرار گرفت.»
Formal/technical. Reasoning used to resolve moral problems, but often implying overly subtle or specious reasoning, especially in order to rationalize moral decisions. Similar to sophistry, but often with a moral or ethical dimension. 'The politician's casuistry on the issue was criticized.'