specter
اسم — شبح
روح یا هیولای ترسناکی که تصور میشود به انسانهای زنده ظاهر میشود.
A ghost or frightening apparition thought to appear to the living.
«گفته میشد این قلعه قدیمی توسط یک شبح تسخیر شده است.»
“The old castle was said to be haunted by a specter.”
«او کابوسهایی درباره دویدن یک روح دنبال خود داشت.»
“She had nightmares about a specter chasing her.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. تقریباً در زمینه روح مردگان با specter قابل تعویض است؛ ghost در گفتار روزمره معمولتر است.
Common. Almost interchangeable with specter in the context of a spirit of a dead person; 'ghost' is more usual in everyday speech.
ادبی یا رسمی. برای تصاویر خیالی یا رازآلود بیشتر از specter استفاده میشود، معمولاً معنایی انتزاعیتر دارد.
Literary or formal. Used for mysterious or unreal ghost-like images, often more abstract than 'specter'.
اسم — وحشت
چیزی که باعث ترس یا نگرانی مداوم ذهن میشود.
A source of fear or dread, something that troubles the mind persistently.
«هراس از جنگ بر مذاکرات سایه انداخته بود.»
“The specter of war hung over the negotiations.”
«ورشکستگی اقتصادی کابوسی است که کشور را تحت فشار قرار میدهد.»
“Economic collapse is a specter haunting the country.”
تفاوت با واژههای مشابه
خیلی رایج. فقط وقتی به ترسهای انتزاعی اشاره دارد جایگزین specter میشود، نه به معنای واقعی روح.
Very common. Replaces specter only when referring to abstract fears, not literal ghosts.
رسمی. دلالت بر چیزی تهدیدآمیز دارد که باعث نگرانی یا ترس میشود.
Formal. Implies something threatening causing worry or fear.