verb (فعل)commonpast (گذشته): sputteredpast participle (مفعولی): sputtered-ing (حال): sputtering3rd (سوم): sputters
فعل — تقتق کردن
تقتق کردنفوران کردن
صدای انفجاری کوتاه یا فورانهای نامنظم و ضعیف تولید کردن.
Makes a series of explosive spits or bursts of sound or action, often irregularly or weakly.
«موتور قبل از شروع به کار کردن تقتق میکند.»
“The engine sputters before starting.”
«وقتی عصبی است، در حرف زدن تقتق میکند.»
“He sputters when trying to speak nervously.”
تفاوت با واژههای مشابه
spit— تف کردن
غیررسمی. معمولاً به بیرون انداختن بزاق یا مایع همراه با صدا اشاره دارد.
Informal. Usually refers to forcefully expelling saliva or liquid, sometimes with sound.