verb (فعل)formalpast (گذشته): spurnedpast participle (مفعولی): spurned-ing (حال): spurning3rd (سوم): spurns
فعل — رد کردن
رد کردنپس زدنتحقیرآمیز نپذیرفتن
رد کردن یا نپذیرفتن با بیاحترامی و تحقیر.
Rejects disdainfully or contemptuously; to refuse with scorn.
«او تمام پیشنهادهای کمک را رد میکند.»
“She spurns all offers of help.”
«دعوت آنها را با تحقیر رد کرد.»
“He spurned their invitation with contempt.”
تفاوت با واژههای مشابه
reject— رد کردن
متداول. رد یا نپذیرفتن کلی ولی بدون تحقیر قوی که spurn دارد.
Common. General refusal or dismissal but without the strong scorn implied by 'spurn'.
shun— طرد کردن
رسمی. اجتناب عمدی به دلیل نارضایتی؛ گاهی از spurn قویتر در اجتناب مداوم.
Formal. Avoid deliberately, especially with disapproval, sometimes stronger than spurn in ongoing avoidance.