stargazer
اسم — ستارهبین
فردی که ستارگان را مشاهده میکند، به ویژه یک ستارهشناس آماتور یا منجم.
A person who observes the stars, especially an amateur astronomer or astrologer.
«ستارهبین ساعتها را به نگاه کردن از طریق تلسکوپش گذراند.»
“The stargazer spent hours looking through his telescope.”
«او خود را یک ستارهبین میداند، نه یک ستارهشناس حرفهای.»
“She considers herself a stargazer, not a professional astronomer.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/فنی. مشاهدهکننده علمی اجرام آسمانی. در حالی که یک stargazer ستارگان را مشاهده میکند، یک astronomer این کار را به صورت حرفهای و علمی انجام میدهد. 'یک ستارهشناس کهکشانها را مطالعه میکند' درست است، 'یک stargazer از آسمان شب لذت میبرد' کمتر رسمی است.
Formal/Technical. A scientific observer of celestial bodies. While a stargazer observes stars, an astronomer does so professionally and scientifically. 'An astronomer studies galaxies' works, 'a stargazer enjoys the night sky' is less formal.
رایج. کسی که از طالعبینی برای پیشبینی آینده بر اساس موقعیت اجرام آسمانی استفاده میکند. جنبه 'ستارهبینی' را دارد اما با هدفی متفاوت. 'یک منجم طالع میگیرد' درست است، 'یک stargazer به دنبال شهابسنگ میگردد'.
Common. One who uses astrology to predict the future based on the positions of celestial bodies. Shares the 'star-gazing' aspect but with a different purpose. 'An astrologer casts horoscopes' works, 'a stargazer watches for shooting stars'.