startles
فعل — وحشتزده کردن
باعث شوک یا تعجب ناگهانی کسی میشود.
Causes someone to feel sudden shock or surprise.
«صدای بلند باعث ترسیدن گربه میشود.»
“The loud bang startles the cat.”
«او با صداهای ناگهانی زود میترسد.»
“She startles easily at sudden noises.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. در مکالمات معمولی وقتی به غیرمنتظره بودن اشاره میشود قابل تعویض است، مثل «صدا من را غافلگیر کرد». شدت کمتری نسبت به startle دارد.
Common. Interchangeable in casual contexts when emphasizing unexpectedness, e.g., 'The noise surprises me' works like 'The noise startles me'. Less intense than 'startle'.
رایج. معنای مشابه اما ترس بیشتری دارد. همیشه جایگزین نیست، مثلاً 'startle' از تعجب هم میتواند باشد.
Common. Similar meaning but implies more fear than mere surprise. Not always interchangeable, e.g., 'startle' can happen from surprise alone.