stumbled
فعل — سکندری خوردن
لغزیدن یا تعادل خود را از دست دادن؛ افتادن یا نزدیک به افتادن.
To trip or lose one's balance; to fall or nearly fall.
«او به یک سنگ لق سکندری خورد و نزدیک بود بیفتد.»
“He stumbled on a loose stone and almost fell.”
«او تلوتلو خوران و نیمهخواب وارد اتاق شد.»
“She stumbled into the room, half asleep.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. معنای بسیار نزدیکی دارد. 'پایش به قالیچه گرفت.' 'Stumbled' ممکن است به حرکت ناموزونتر یا دست و پا چلفتیتری، احتمالاً بدون افتادن، اشاره کند، در حالی که 'tripped' اغلب به دلیل مانع منجر به افتادن یا نزدیک به افتادن میشود. در بسیاری از زمینهها کاملاً قابل جایگزینی است.
Everyday. Very close in meaning. 'He tripped over the rug.' 'Stumbled' might imply a more uncoordinated or clumsy movement, potentially without falling, while 'tripped' often leads to a fall or near-fall due to an obstacle. Fully interchangeable in many contexts.
رسمی/ادبی. اغلب به از دست دادن قدرت، حرکت یا اعتماد به نفس اشاره دارد. 'صدایش لرزید.' زمانی که به صورت استعاری برای حرکتی مردد یا نامطمئن استفاده شود با 'stumbled' قابل جایگزینی است، اما 'stumbled' فیزیکیتر است.
Formal/literary. Often refers to losing strength, momentum, or confidence. 'His voice faltered.' It is interchangeable with 'stumbled' when used metaphorically for a hesitant or unsteady movement, but 'stumbled' is more physical.
متضادها
فعل — اتفاقی برخورد کردن
به طور اتفاقی با چیزی یا کسی روبرو شدن یا آن را کشف کردن.
To encounter or discover by chance.
«هنگام پیادهروی، آنها به طور اتفاقی به یک ویرانه باستانی برخوردند.»
“While hiking, they stumbled upon an ancient ruin.”
«در کتابخانه به یک کتاب عالی برخوردم.»
“I stumbled across a great book at the library.”