فعل — به انقیاد درآورد
(زمان گذشته فعل 'subjugate') تحت سلطه یا کنترل درآوردن، به ویژه از طریق فتح.
(past tense of 'subjugate') Brought under dominion or control, especially by conquest.
«امپراتوری بسیاری از ملتهای کوچکتر را به انقیاد درآورد.»
“The empire subjugated many smaller nations.”
«او احساساتش را تابع منطق کرد.»
“He subjugated his emotions to reason.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. اغلب به معنای پیروزی نظامی و تصرف قلمرو است. 'ارتش شهر را فتح کرد' درست است. 'او بر ترسهایش فائق آمد' به صورت استعاری استفاده میشود، شبیه به 'subjugated'.
Everyday. Often implies military victory and taking over territory. 'The army conquered the city' works. 'He conquered his fears' uses it metaphorically, similar to 'subjugated'.
قویتر و خاصتر. به معنای مجبور کردن کسی به بردگی است، نه صرفاً کنترل. 'مهاجمان جمعیت را برده کردند' درست است، اما 'او ذهن آنها را برده کرد' استعاری و کمتر از 'subjugated' رایج است.
Stronger, more specific. Implies forcing someone into a state of slavery, not just control. 'The invaders enslaved the population' works, but 'He enslaved their minds' is metaphorical and less common than 'subjugated'.
صفت — تحت سلطه
(اسم مفعول 'subjugate' که به عنوان صفت استفاده شده) تحت کنترل درآمده؛ به بردگی گرفته شده.
(past participle of 'subjugate' used as an adjective) Brought under control; enslaved.
«مردم تحت سلطه آرزوی آزادی داشتند.»
“The subjugated people longed for freedom.”
«آنها در یک قلمرو تحت سلطه زندگی میکردند.»
“They lived in a subjugated territory.”