sublease
اسم — قرارداد اجاره فرعی
قراردادی که مستاجر اصلی برای اجاره دادن ملک به شخص ثالث تنظیم میکند.
A lease by a tenant to a third party, transferring the tenant's rights under the original lease.
«او قرارداد اجاره فرعی برای اجاره آپارتمان از مستاجر اصلی امضا کرد.»
“He signed a sublease to rent the apartment from the original tenant.”
«قرارداد اجاره فرعی باید توسط صاحبخانه تأیید شود.»
“The sublease must be approved by the landlord.”
تفاوت با واژههای مشابه
متداول. اغلب قابل تعویض؛ 'sublet' هم اسم و هم فعل است.
Common. Often interchangeable; 'sublet' functions as both noun and verb.
متضادها
فعل — زیر اجاره دادن
داده مستاجر اصلی، اجاره دادن ملک به شخص ثالث.
To lease property to a third party by a tenant under an existing lease.
«آنها تصمیم گرفتند آپارتمانشان را برای تابستان زیر اجاره دهند.»
“They decided to sublease their apartment for the summer.”
«بدون اجازه صاحبخانه نمیتوانی دفتر را زیر اجاره دهی.»
“You can't sublease the office without landlord's permission.”
تفاوت با واژههای مشابه
متداول. به عنوان فعل جایگزین است و به معنی اجاره مجدد است.
Common. Interchangeable verb meaning to rent property further to another tenant.