tense

/tɛns/
1adjective (صفت)commoncomparative (تفضیلی): tensersuperlative (عالی): tensest

صفت — تنش‌زده

تنش‌زدهنگرانپرجوش

حالت یا احساسی که استرس یا نگرانی در آن دیده می‌شود

Showing or feeling nervousness, anxiety, or stress

«قبل از امتحان دچار تنش شد.»

She felt tense before the exam.

«جلسه خیلی پرتنش بود.»

The meeting was very tense.

تفاوت با واژه‌های مشابه
nervousعصبی

روزمره. زمانی که به اضطراب اشاره دارد قابل تعویض با tense است، اما nervous بیشتر به ترس مرتبط است و tense ممکن است استرس یا فشار کلی را شامل شود؛ مثلاً 'tense atmosphere' درست است ولی 'nervous atmosphere' غلط.

Common. Interchangeable with 'tense' when referring to being anxious, but 'nervous' often involves fear while 'tense' can be broader including stress or strain; e.g., 'tense atmosphere' works, 'nervous atmosphere' does not.

anxiousنگران

رسمی/روزمره. معمولاً برای نگرانی درباره آینده به کار می‌رود؛ وقتی تمرکز بر نگرانی باشد می‌تواند جایگزین tense شود ولی tense معنای گسترده‌تری دارد که سختی جسمی را هم شامل می‌شود.

Formal/common. Usually reserved for feelings of worry about future events; can replace 'tense' when focusing on worry but 'tense' is broader including physical tightness.

متضادها
2noun (اسم)commonplural (جمع): tenses

اسم — زمان فعل

زمان فعلتنس

دسته‌ای گرامری در فعل که زمان انجام کار را نشان می‌دهد، مثل گذشته، حال و آینده

A grammatical category expressing time reference of a verb (e.g. past, present, future)

«زمان حال عملی که همین الان اتفاق می‌افتد را نشان می‌دهد.»

The present tense shows an action happening now.

«او زمان گذشته را در مدرسه یاد گرفت.»

He learned about past tense in school.

گزارش مشکل ترجمه

اگر مشکلی در ترجمه این واژه مشاهده کردید، لطفاً به ما اطلاع دهید.

امتیاز ترجمه(اختیاری)

0/2000