tension
اسم — تنش
حالتی از فشار یا استرس روانی به دلیل تنش یا درگیری.
A state of mental or emotional strain caused by stress or conflict.
«قبل از امتحان فشار زیادی بود.»
“There was a lot of tension before the exam.”
«تنش سیاسی بین دو کشور افزایش یافت.»
“The political tension increased between the two countries.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. معمولاً به جای tension برای فشار روانی قابل تعویض است ولی stress گاهی به فشار جسمانی هم اشاره دارد.
Everyday. Often interchangeable with 'tension' for psychological pressure but 'stress' can also mean physical strain; 'I feel a lot of stress' vs. 'There is tension between them'.
رسمی/متداول. بیشتر به فشار جسمی یا روانی اشاره دارد؛ در زمینه تعارض بین فردی کمتر کاربرد دارد.
Formal/common. Refers more to physical or mental pressure; can replace tension in contexts about physical or emotional load but less used for interpersonal conflict.
متضادها
اسم — کشش
نیروی وارد شده به یک ماده که باعث کشیده شدن یا حالت کشیده و محکم آن میشود.
The force applied to a material that stretches it or the state of being stretched tightly.
«کشش طناب باعث پایداری پل شد.»
“The tension in the rope kept the bridge stable.”
«سیمهای با ولتاژ بالا برق را در مسافتهای طولانی منتقل میکنند.»
“High tension wires carry electricity over long distances.”
تفاوت با واژههای مشابه
معمولی. بیشتر به عمل یا حالت کشش اشاره دارد؛ در متون علمی کمتر دقیق است.
Common. Refers more specifically to the act or state of being stretched; can replace tension in physical contexts but less precise in scientific usage.
رسمی/فنی. اغلب با tension قابل تعویض است ولی strain روی تغییر شکل تمرکز دارد.
Formal/technical. Often used interchangeably with tension in physics and engineering but 'strain' emphasizes deformation while 'tension' emphasizes force applied.