tink
/tɪŋk/
verb (فعل)informalpast (گذشته): tinkedpast participle (مفعولی): tinked-ing (حال): tinking3rd (سوم): tinks
فعل — صدای زنگ دادن
صدای زنگ دادنکوبیدن سبک
صدا دادن صدای زنگمانند سبک؛ گاهی برای صدای فلزی کوچک به کار میرود.
To make a light, ringing sound; sometimes used to describe a small metallic noise.
«زنگ از دور به آرامی زنگ زد.»
“The bell tinked softly in the distance.”
«او با قاشق به لیوان ضربه زد و صدایی داد.»
“He tinked the glass with a spoon.”
تفاوت با واژههای مشابه
ting— زنگ زدن
غیررسمی. صدای سبک زنگ مانند مشابه، به صورت متقابل با tink استفاده میشود.
Informal. Similar light ringing sound, used interchangeably with tink.