verb (فعل)commonpast (گذشته): triggeredpast participle (مفعولی): triggered-ing (حال): triggering3rd (سوم): triggers
فعل — باعث شدن
باعث شدنروندی را شروع کردن
باعث رخ دادن چیزی شدن، به ویژه واکنش یا رویداد.
Causes something to happen, especially a reaction or event.
«صدای بلند میتواند حمله اضطراب را ایجاد کند.»
“Loud noises can trigger anxiety attacks.”
«وقتی کسی در را باز میکند، زنگ هشدار فعال میشود.»
“The alarm triggers when someone opens the door.”
تفاوت با واژههای مشابه
cause— علت شدن
رایج. اصطلاح کلی برای رخ دادن چیزی، در بسیاری از زمینهها قابل تعویض است.
Common. General term for making something happen, interchangeable in many contexts.
activate— فعال کردن
رایج. معمولاً برای راهاندازی روند مکانیکی یا الکترونیکی، در این زمینهها قابل تعویض با trigger است.
Common. Often used for starting a mechanical or electronic process, interchangeable with trigger in such contexts.