trusteeship
trus·tee·ship/trʌˈstiːʃɪp/
trusteea person entrusted with responsibility-shipstate or condition of
noun (اسم)formal
اسم — امانتداری
امانتداریامانتوکالت امانی
مسئولیت یا مقام امانی که شامل اداره دارایی یا حقوق به نمایندگی از دیگران است.
The responsibility or position of being a trustee, managing property or rights for others.
«او مسئولیت امانتداری صندوق خیریه را قبول کرد.»
“He accepted trusteeship of the charity fund.”
«امانتداری نیازمند مدیریت دقیق است.»
“Trusteeship requires careful management.”
تفاوت با واژههای مشابه
trust— امانت
رسمی/حقوقی. «Trust» وسیعتر است و «trusteeship» به نقش یا دوره اعتماد خاص اشاره دارد.
Formal/legal context. 'Trust' is a broader term, 'trusteeship' emphasizes the role or period of trustees acting.