turquoise
اسم — فیروزه
سنگ قیمتی با رنگ آبی مایل به سبز که به خاطر رنگ خاصش محبوب است.
A blue-green gemstone valued for its distinctive color.
«گردنبند با سنگهای فیروزه تزئین شده بود.»
“The necklace was decorated with turquoise stones.”
«او روی انگشتش انگشتر فیروزه به دست داشت.»
“She wore a turquoise ring on her finger.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. ممکن است به هر سنگ قیمتی اشاره کند، نه الزاماً فیروزه؛ برای تأکید بر ارزش استفاده میشود.
Formal. May refer to any precious or semi-precious stone, not specifically turquoise; use to emphasize value.
صفت — فیروزهای
دارای رنگ آبی-سبز ویژه سنگ فیروزه.
Having the distinctive blue-green color of the turquoise stone.
«او دیوارها را به رنگ نرم فیروزهای رنگ کرد.»
“She painted the walls a soft turquoise.”
«هنرمند فیروزهای را به عنوان رنگ اصلی انتخاب کرد.»
“The artist chose turquoise as the main color.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. رنگی مشابه آبی-سبز است که در مکالمه معمولی با فیروزهای قابل جایگزینی است ولی دقیق نیست.
Common. A color term referring to a similar blue-green shade, often interchangeable in casual use but less precise.
رسمی/فنی. بیشتر به رنگ آبی-سبز خالص در چاپ و صفحه نمایش اشاره دارد و کمتر شاعرانه است.
Technical/formal. Refers more to a pure blue-green color in printing and screens, less poetic than turquoise.