unbalanced
un·bal·anced/ˌʌnˈbælənst/
un-negationbalancestate of equilibrium-edpast participle adjective
adjective (صفت)commoncomparative (تفضیلی): more unbalancedsuperlative (عالی): most unbalanced
صفت — نامتعادل
نامتعادلنابالانس
از نظر جسمی یا ذهنی پایدار یا متعادل نباشد؛ فاقد تعادل.
Not physically or mentally stable or evenly distributed; lacking balance.
«میز نامتعادل بود و لق میزد.»
“The table was unbalanced and wobbled.”
«در طول سخنرانی احساسات نامتعادل نشان داد.»
“He showed unbalanced emotions during the speech.”
تفاوت با واژههای مشابه
unstable— ناپایدار
متداول. معنیهای مشابه معمولاً وجود دارد؛ unbalanced به عدم ثبات یا تقارن جسمی یا عاطفی اشاره دارد.
Common. Often overlapping meaning; unbalanced implies lack of stability or symmetry physically or emotionally.