صفت — غیر معمول
چیزی که به ندرت اتفاق میافتد یا معمولی نیست.
Not occurring often or frequently; unusual or rare.
«دیدن برف در این شهر غیر معمول است.»
“It's uncommon to see snow in this city.”
«او استعداد نادری در موسیقی دارد.»
“She has an uncommon talent for music.”
تفاوت با واژههای مشابه
معمولی. در بسیاری از مواقع جایگزین است اما 'rare' شدت کمتری در تکرار دارد — مانند 'بیماری نادر' در مقابل 'بیماری غیر معمول'.
Common. Interchangeable in many contexts but 'rare' implies even lower frequency or occurrence than 'uncommon' — e.g., 'a rare disease' vs. 'an uncommon disease'.
معمولی. اغلب قابل تعویض است اما 'unusual' بیشتر به متفاوت یا عجیب بودن اشاره دارد، در حالی که 'uncommon' به کم تکرار بودن توجه دارد.
Common. Often interchangeable but 'unusual' focuses on being different or strange, while 'uncommon' emphasizes infrequency. For example, 'unusual behavior' vs. 'uncommon behavior'.