undefeated
un·de·feat·ed/ʌn.dɪˈfiː.tɪd/
un-negation / notdefeatto win over or beat-edpast participle form
adjective (صفت)common
صفت — شکست نخورده
شکست نخوردهنازورده
ناکاممانده؛ کسی که شکست نخورده یا مسابقهای را نبرده است
Not having been beaten or lost a contest or game
«تیم در طول فصل شکست نخورد.»
“The team remained undefeated all season.”
«او در پنج مسابقه اخیرش شکست نخورده است.»
“She is undefeated in her last five matches.”
تفاوت با واژههای مشابه
invincible— شکستناپذیر
رایج. به معنی غیرقابل شکست؛ کمی قویتر از undefeated.
Common. Means impossible to defeat; slightly stronger than 'undefeated'.
unbeaten— شکستناخورده
رایج. بسیار نزدیک؛ در ورزش و مسابقات جایگزین هم هستند.
Common. Very close synonym; used interchangeably for sports and competitions.