verb (فعل)commonpast (گذشته): unearthedpast participle (مفعولی): unearthed-ing (حال): unearthing3rd (سوم): unearths
فعل — کشف کردن
کشف کردنحفاری کردن
کشف یا آشکار کردن چیزی پنهان یا دفن شده با بیرون آوردن از زمین.
Reveals or uncovers something hidden or buried by digging up from the ground.
«باستانشناسان ظروف باستانی را کشف کردند.»
“The archaeologists unearthed ancient pottery.”
«شواهد جدید در جریان تحقیق کشف شد.»
“New evidence was unearthed during the investigation.”
تفاوت با واژههای مشابه
excavate— حفاری کردن
رسمی. معنی مشابه، اغلب در باستانشناسی و ساختوساز به کار میرود.
Formal. Similar meaning, often used in archaeology and construction.