unearthed
فعل — کشف کردن
مادۀ پنهان یا دفنشدهای را از زمین بیرون آوردن یا کشف کردن
Discovered or dug up something from the ground, especially artifacts or objects
«آنها در حین حفاری کوزههای باستانی را بیرون آوردند.»
“They unearthed ancient pottery during the excavation.”
«تیم، آثار باارزشی را از محل حفاری کشف کرد.»
“The team unearthed valuable artifacts from the site.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/فنی. هنگام اشاره به بیرون آوردن اشیاء یا آثار باستانی قابل جایگزینی است، مثل 'حفاری آثار باستانی'. برای کشفهای غیر فیزیکی استفاده نمیشود.
Formal/technical. Interchangeable with 'unearthed' when referring to digging out objects or artifacts in archaeology or construction, e.g. 'excavate ancient ruins'. Not used for non-physical discoveries.
رایج/عمومی. میتواند به جای 'unearthed' به معنای پیدا کردن به کار رود اما کمتر درباره کندن و حفاری فیزیکی دقیق است.
Common/general. Can replace 'unearthed' when meaning found, but less specific about digging or physical excavation. 'Discovered a secret' works but not 'unearthed a secret' in physical sense.