upright person
up·right per·son/ˈʌpˌraɪt ˈpɝsən/
noun (اسم)formalplural (جمع): upright persons
اسم — فرد درستکار
فرد درستکارآدم شریف
کسی که درستکار است و اصول اخلاقی محکمی دارد.
a person who is honest and has strong moral principles
«همه به آن فرد درستکار اعتماد داشتند.»
“Everyone trusted the upright person.”
«او به‌عنوان فردی درستکار شناخته می‌شود.»
“She is known as an upright person.”
تفاوت با واژه‌های مشابه
honest— صادق
روزمره. در «an honest person» می‌تواند جایگزین شود، اما upright رسمی‌تر است و فراتر از راست‌گویی، درست‌کرداری اخلاقی را می‌رساند.
Everyday. It can replace 'upright' in 'an honest person,' but 'upright' is more formal and suggests moral character beyond simply telling the truth.