verb (فعل)formalpast (گذشته): waivedpast participle (مفعولی): waived-ing (حال): waiving3rd (سوم): waives
فعل — صرف نظر کردن
صرف نظر کردنواگذار کردن
داوطلبانه صرف نظر کردن از حق یا ادعا، معمولاً به صورت رسمی.
To voluntarily give up a right or claim, often officially.
«او از حق داشتن وکیل صرف نظر کرد.»
“He waived his right to a lawyer.”
«هزینه برای دانشجویان بخشیده شد.»
“The fee was waived for students.”
تفاوت با واژههای مشابه
relinquished— دست کشیدن
رسمی. در زمینههای حقوقی میتواند جایگزین waived شود ولی معمولا در مکالمه معمولی کمتر استفاده میشود.
Formal. Can replace 'waived' in legal or official contexts but less common in casual speech.