waive
فعل — انصراف دادن
بهطور داوطلبانه از حق، ادعا یا امتیازی صرفنظر کردن، معمولاً به شکل رسمی.
To give up a right, claim, or privilege voluntarily, often officially.
«او تصمیم گرفت از حق داشتن وکیل صرفنظر کند.»
“She decided to waive her right to a lawyer.”
«آنها هزینه را برای مشتریان جدید بخشیدند.»
“They waived the fee for first-time customers.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. در موقعیتهای حقوقی یا رسمی قابل جایگزین waive است زمانی که روی بخشیدن حقوق یا ادعا تأکید میشود — مثلا relinquish a claim مناسب است ولی در گفتگوهای معمولی کمتر کاربرد دارد.
Formal. Can replace 'waive' in legal or official contexts when emphasizing giving up rights or claims — e.g., 'relinquish a claim' works; less natural in casual speech.
رسمی. به انتخاب نکردن یا انجام ندادن چیزی بهطور داوطلبانه اشاره دارد که شبیه waive است ولی معنای وسیعتری دارد — مثلاً forgo a privilege مناسب است.
Formal. Emphasizes choosing not to have or do something, often voluntarily, similar to 'waive' but broader — e.g., 'forgo a privilege' works well.